Hulp Nodig?

Er zijn meerdere ideeën verspreid over wat alcoholisme werkelijk is.

De meest zinvolle verklaring voor de overgrote meerderheid van de AA-leden is dat alcoholisme een ziekte is, een progressieve ziekte, die nooit kan genezen, maar die zoals sommige andere ziekten wel gestabiliseerd kan worden. Als we het nog verder uitdiepen blijkt dat vele AA”ers menen dat deze ziekte een combinatie vormt van een fysieke overgevoeligheid voor alcohol plus een geestelijke obsessie voor de drank, die ongeacht de gevolgen ervan, niet door wilskracht alleen kan gebroken worden.

Eens het alcoholisme op gang gebracht, is er moreel gezien niets verkeerdst door het feit dat men ziek is. In dit stadium is er geen sprake meer van vrije wil, omdat het slachtoffer zijn controle over de alcohol kwijt is.

Het belangrijkste punt is echter dat men inziet dat men ziek is, en gebruik maakt van de hulp die geboden wordt. De wil om “beter te worden” mag echter niet ontbreken.

Uit ervaring blijkt dat het AA-programma succesvol is voor iedere alcoholist die eerlijk is in zijn verlangen om de drank op te geven; het is niet effectief voor hen die niet absoluut willen ophouden met drinken.

U alleen, en niemand anders, kan tot die vaststelling komen. Velen die nu AA-lid zijn kregen vroeger te horen dat ze geen alcoholisten waren, dat ze enkel wat meer wilskracht moesten opbrengen, verandering van omgeving nodig hadden, rust en wat hobby”s om er terug bovenop te geraken. Diezelfde mensen hebben echter uiteindelijk toch een beroep gedaan op AA omdat ze in alle eerlijkheid moesten toegeven dat de alcohol hen de baas was, en dat ze tot alles bereid waren om aan die drang naar alcohol te ontsnappen.

Sommigen onder hen zijn omwille van die alcohol eerst door een hel gegaan alvorens ze wilden toegeven dat alcohol niets voor hen was. De drank bracht hen tot plichtsverzuim, diefstal, leugens en bedrog en zelfs moord. Zij profiteerden van hun werkgevers en misbruikten hun families Zij waren niet meer te vertrouwen in hun contact met andere mensen. Zij verspeelden volledig hun materieel, geestelijk en intellectueel bezit.

Vele anderen waarbij het niet zo tragisch afliep deden echter ook een beroep op AA. Zij belandden nooit in de gevangenis of in het hospitaal. Hun drankzucht is misschien nooit opgevallen bij hun naaste familie of vrienden. Doch zij wisten genoeg over alcoholisme als een progressieve ziekte om tijdig in te grijpen. Zij traden toe tot AA voordat de gevolgen te erg werden.

Er is een gezegde in AA, nl. dat zoiets als in kleine mate alcoholist zijn niet bestaat. Ofwel is men het, of is men het niet. En ieder kan slechts voor zichzelf uitmaken of alcohol voor hem al dan niet een stuurloos probleem is.

Voor zover men weet geldt de stelregel: eens alcoholist altijd alcoholist. Het feit dat men alcohol maanden of zelfs jaren opgeeft, beduidt niet dat een alcoholist “normaal” of sociaal kan drinken. Wanneer deze persoon de grens van zwaar drinken overschreden heeft naar onverantwoord alcoholgebruik is er geen houden meer aan. Weinig alcoholisten wensen zich vrijwillig moeilijkheden op de hals te halen door de drank, doch deze moeilijkheden schijnen een onvermijdelijk gevolg te zijn van het alcoholisme. Na een droge periode zal hij het ongevaarlijk vinden een paar glazen bier of lichte wijn te drinken. Hij zal zichzelf misschien misleiden door enkel bij de maaltijden te drinken. En voor hij het beseft zit de alcoholist terug in zijn patroon van overdadig alcoholgebruik, ofschoon hij zichzelf zou willen beperken tot een gemodereerd sociaal drinker.

Het antwoord. gebaseerd op AA-ervaring is, dat zo U een alcoholist bent, U nooit meer in staat zult zijn uw drankzucht te controleren. Dan blijven er slechts twee mogelijkheden over: steeds meer en meer toegeven aan de drank, met alle schadelijke gevolgen vandien, of de drank volledig opgeven en een totaal nieuw nuchter, opbouwend leven beginnen.

Anonimiteit was, is en blijft de basisregel van het AA-programma. Doch de meeste leden hebben er, na enige tijd bij AA te zijn, niets op tegen dat het gerucht de ronde doet dat zij lid zijn van een genootschap dat hen in staat stelt nuchter te blijven. Traditiegetrouw zullen AA-leden nooit hun lidmaatschap bekend maken, hetzij langs pers, radio of andere media. En niemand heeft het recht de anonimiteit van een ander lid prijs te geven.

Dit betekent dus dat elke nieuwkomer kan toetreden tot AA met de zekerheid dat niemand van zijn nieuwe vrienden vertrouwelijke zaken in verband met zijn drankprobleem zal schenden. De andere leden van de groep weten maar al te goed hoe de nieuweling zich voelt. Zij herinneren zich best hun eigen vrees in het publiek te worden geïdentificeerd met wat een afschrikwekkend woord lijkt: “alcoholist”.

Eens lid van AA zal de nieuwkomer enigszins geamuseerd terugdenken aan de tijd dat hij werkelijk bezorgd om was dat iemand zou ontdekken dat hij de drank had opgegeven. Tijdens de drinkperiodes van een alcoholist doen de geruchten over zijn eventuele escapades vlug de ronde. Sommige alcoholisten noemen zich zelfs “volleerde dronkaards” wanneer ze zich aansluiten bij AA. Hun drinken gaat zeker niet ongemerkt voorbij, op enkele gevallen na. In dit perspectief zou het dan ook eerder ongewoon zijn indien het goede nieuws van hun nuchter blijven geen commentaar zou verwekken.

Niettemin kan de anonimiteit van een AA-lid, enkel worden onthuld door deze persoon zelf, en dan nog op een zodanige wijze dat het Genootschap er geen schade van ondervindt.